宋代詩詞 1,444,070 首

首尾吟

邵雍 · 宋代

堯夫非是愛吟詩,詩是堯夫記所思。 / 少日過從都似夢,老年光景只如飛。

首尾吟

邵雍 · 宋代

堯夫非是愛吟詩,詩是堯夫重惜時。 / 萬裡焦勞無所訴,九重深邃莫能知。

首尾吟

邵雍 · 宋代

堯夫非是愛吟詩,詩是堯夫彷彿時。 / 寫字吟詩爲潤色,通經達道是鎡基。

首尾吟

邵雍 · 宋代

堯夫非是愛吟詩,詩是堯夫試手時。 / 善死自明非不死,有知誰道勝無知。

首尾吟

邵雍 · 宋代

堯夫非是愛吟詩,詩是堯夫拍手時。 / 此路清閒都屬我,這般歡喜更饒誰。

首尾吟

邵雍 · 宋代

堯夫非是愛吟詩,詩是堯夫憶昔時。 / 天下只知纔可處,人間不信事難爲。

首尾吟

邵雍 · 宋代

堯夫非是愛吟詩,詩是堯夫相度時。 / 合放手時須放手,得開眉處且開眉。

首尾吟

邵雍 · 宋代

堯夫非是愛吟詩,詩是堯夫對酒時。 / 處世雖無一分善,行身誤有四方知。

首尾吟

邵雍 · 宋代

堯夫非是愛吟詩,詩是堯夫不樂時。 / 明月恰圓還卻缺,好花纔盛又成衰。

首尾吟

邵雍 · 宋代

堯夫非是愛吟詩,詩是堯夫樂物時。 / 天地精英都已得,鬼神情狀又能知。

首尾吟

邵雍 · 宋代

堯夫非是愛吟詩,詩是堯夫春盡時。 / 有意落花猶去住,無情流水任東西。

杏花白鷳

蘇軾 · 宋代

天工翦刻爲誰妍,抱蕊遊蜂自作團。 / 把酒惜春都是夢,不如閒客此閒看。

首尾吟

邵雍 · 宋代

堯夫非是愛吟詩,詩是天津秋盡時。 / 見慣不驚新物盛,話長難說故人稀。

首尾吟

邵雍 · 宋代

堯夫非是愛吟詩,詩是堯夫代記時。 / 官職固難稱太史,文章卻欲學宣尼。

首尾吟

邵雍 · 宋代

堯夫非是愛吟詩,詩是堯夫曠望時。 / 一片園林擁京國,幾層樓觀犯雲霓。

首尾吟

邵雍 · 宋代

堯夫非是愛吟詩,詩是閒觀蔬圃時。 / 暖地春初纔欎欎,宿根秋末卻披披。

首尾吟

邵雍 · 宋代

堯夫非是愛吟詩,詩是堯夫窮理時。 / 語愛何嘗過父子,講和曾未若夫妻。